deel deze pagina met anderen:
Blogboek
Bert Visscher - Kamperen
jos @ zondag 22 augustus 2010 | 0 reactie(s)
Vrienden zijn aan het kamperen in Engeland, krijg je een sms'je; Ken je die klemmetjes. Kostte even ratelen, maar toen had ik 'm ook;
Vakantie in Ierland - Deel 8
jos @ zaterdag 31 juli 2010 | 2 reactie(s)
We zijn inmiddels thuis, en dat voelt best heel erg vreemd aan na twee-en-een-halve week rondreizen door een land als Ierland. Om te beginnen is Nederland ongelooflijk plat. Daarnaast worden we geacht opeens weer gewoon rechts te rijden. En alle nummerborden zijn hier geel. Klinkt belachelijk, maar dat soort zaken vallen je opeens op.
Nadat we dinsdag rond een uurtje of 17.00 neerstreken in de bar in de haven van Rosslare, zagen we ongeveer een uur later de boot van Jennifer, Camiel, Esmee en Tessa de haven binnen varen. Een raar maar ongelovelijk gezellig fenomeen, elkaar ongeveer een uurtje zien in je vakantieland. Een uurtje inderdaad, want rond 20.00 uur was het voor ons tijd om richting onze boot te gaan, opweg naar huis.
Onze boot zat vol, heel erg vol. Bij het inladen van alle auto's leek het erop dat de boot rustig zou zijn t.o.v. de heenreis. Maar eenmaal op de boot zelf bleek het afgeladen. Weinig tot geen stoelen meer vrij, en op de buitendeks waren ook een hoop mensen. Gelukkig wist Patricia uiteindelijk een slaaphut te regelen. Kost wat, maar dan heb je ook echt wat.
Tot onze grote verbazing was onze hut redelijk ruim. Geen raam, dat dan weer niet, maar wel een eigen toilet en zelfs een douche ontbrak niet. Dat is dan toch heel wat anders als slapen in een stoel met nog zo'n 200 anderen om je heen. Het weer buiten was goed, waardoor de zee zich aardig hield. Weinig deining van de boot dus.
Ondanks dat de motoren van de boot behoorlijk wat gezoem opleveren, en er her en der heel wat piept en kraakt, hebben we geslapen als een blok. Heerlijk, dat is dan toch echt heel wat anders dan 's nachts wakker gezongen worden door Ieren die net een slokje te veel op hebben.
Het voordeel was dan ook dat we de volgende dag, rond 16.00 uur behoorlijk fit van de boot afkwamen. Het besluit was dan ook snel genomen om zo ver mogelijk richting huis te rijden. Daar waar we ons te moe voelden om door te rijden zouden we een bed opzoeken in een hotel o.i.d.
Het bed dat we 's avonds moe maar voldaan inkropen, was uiteindelijk dat van onszelf. Heerlijk... In de auto roken we duidelijk de stal, en dus hebben we uiteindelijk de rit in één keer gemaakt. Rond 00.30 uur waren we uiteindelijk thuis, ondanks zware regen op dramatisch slechte wegen in België.
En nu zijn we dus thuis, terug in Voorburg. Geen Ier in onze omgeving meer te bekennen, en geen fatsoenlijke authentieke pub om een pint te drinken of wat te eten. We zullen het ermee moeten doen ben ik bang. Terug gaan we zeker nog een keer. Maar voor nu hebben we gelukkig de foto's nog 
.
Vakantie in Ierland - Deel 7
jos @ donderdag 22 juli 2010 | 2 reactie(s)
Het begint er langzamerhand op te lijken dat we toch beginnen af te tellen met onze vakantie. Niet dat we willen, maar we zijn inmiddels ruim over de helft, en nog een paar dagen Ierland, en dan moeten we toch weer terug. Neemt niet weg dat we wellicht met dat in ons achterhoofd extra genieten van de tijd die we hier nog hebben.
Gisteren reden we de ronde die start in Dingle, en vanuit daar wordt aangegeven als de Sleave Head drive. De route neemt je volledig mee langs de kust van het schiereiland. Opnieuw weer vreselijk mooie uitzichten, cliffen en stranden. Op de route kom je overigens ook diverse historische bezienswaardigheden tegen.
Op zoek naar de nieuwe Bed & Breakfast (een vast terugkerend onderdeel van de dag) kwamen we in de kant van de weg een bordje tegen. Het weggetje dat we volgens het bordje moesten volgen werd smaller en smaller. Nou komt het hier met regelmaat voor dat de weggetjes zo smal worden, dat je je afvraagt hoe je een tegenligger zou moeten passeren. Maar dit weggetje werd toch nog weer smaller.
Aangezien het weggetje ook echt de middle of nowhere in ging, was uiteraard de vraag of we uberhaupt wel goed gingen. Uiteindelijk kwamen we toch weer een bordje tegen. Niet dat we inmiddels op de plaats van bestemming waren aangekomen, maar we wisten in ieder geval wel dat we nog op de juiste weg waren.
Na uiteindelijk nog twee bordjes, en nog een aantal kilometers rijden, kwamen we uiteindelijk dan toch bij onze B&B aan. We kunnen dan inmiddels ook ruimschoots stellen dat Ieren op geen enkele manier fatsoenlijk afstanden kunnen aangeven. Zo kwamen we van de week een bord tegen dat over 500 meter een benzinestation zouden tegenkomen, en na nog geen 100 meter reden we er vrolijk voorbij.
Vandaag zijn we verder zuidelijk afgezakt tot aan Killarny. Hier zitten we nu opnieuw in een schitterende B&B, nadat we vandaag de bossen zijn ingeweest. Is een van de weinige keren dat we deze vakantie bos hebben gezien. Tot nu toe vooral heel veel kust. Bossen blijken hier ook alweer heel erg mooi te kunnen zijn.
Vakantie in Ierland - Deel 6
jos @ dinsdag 20 juli 2010 | 1 reactie(s)
Wat kan je een hoop meemaken in een paar dagen tijd. Zo zie je dolfijnen onder je safariboot doorzwemmen, en zo zit je midden in een middeleeuws banket. Het blijkt allemaal te kunnen in Ierland, en we doen ons uiterste best om er allemaal zo veel mogelijk van te genieten. En dat lukt behoorlijk goed moet ik zeggen.
Nadat we op dolfijnensafari waren geweest in Garrigaholt, en ik behoorlijk last kreeg van zeeziekte, reden we eergisteren door naar Bunratty. In Bunratty staat het Bunratty Castle (ik weet het, een erg originele naam voor een kasteel in Bunratty is het niet) met het Folkpark. Een openluchtmuseum met een grote verzameling huizen van zo'n 100 jaar of ouder.
Daar kwamen we onder andere te weten dat Ola in Ierland HB heet, en is opgericht in Ierland. Zo leer je nog eens wat. Uiteraard was dit een hele goede reden om dit te vieren met een ijsje ;-)
Omdat we de avond ervoor al door Bunratty wandelden en langs de ingang van het park liepen, zagen we het middeleeuwse banket aangekondigd dat iedere avond wordt gehouden op Bunratty Castle. En als je er nou toch bent, dan kan je dat natuurlijk net zo goed maar meepikken. Dus gaven wij ons dezelfde avond nog op, voor het banket van de avond erna.
Na dus een dag in het Folk Park te hebben rondgelopen, schoven wij 's avonds aan het middeleeuwse banket in het kasteel. Het eten was heerlijk, en de sfeer zo mogelijk nog beter. Middeleeuwse muziek, gezang en ook nog eens een leuk gezelschap. Zo spreek je nog eens nieuwe mensen.
Vandaag reden we van Bunratty door in de richting van Tralee. Opnieuw, net als gisteren, een bijzonder mooie dag wat betreft het weer. Meer dan een paar spetters regen hebben we niet gezien. Hetgeen volgens alle mensen die we hier spreken, uiterst uitzonderlijk moet zijn.
Vlak boven Tralee, sloegen we af naar Ardfert. Een plaatje waar eigenlijk bijzonder weinig te beleven is, ware het niet dat er twee briljante ruines staan. Één van een oude Kathedraal, waar in de loop der eeuwen vreselijk veel aan verbouwd, overvallen, afgebroken en opnieuw opgebouwd is. Eigenlijk komt het er op neer dan een gebouw of vier a vijf geleid heeft tot de ruine die er nu staat.
Meer dan een ruine is het namelijk ook echt niet, want er zit bijvoorbeeld geen dak meer op, en geen ramen meer in. Net als de ruine die een kilometer verderop staat van het oude klooster. Opnieuw echt briljant. Je moet er misschien van houden, maar wij hebben echt heel erg genoten.
Opnieuw, foto's zullen volgen, maar breedbandinternet is een relatief begrip in Ierland. In ieder geval in de Bed & Breakfasts waar wij verblijven. Misschien heeft het te maken met de snelheid van het leven hier, dat ligt hier wat lager, wat relaxter. Blijkbaar hebben ze de internetverbindingen daarop ingericht ;-)
Vakantie in Ierland - Deel 5
jos @ maandag 19 juli 2010 | 2 reactie(s)
Vakantiehaast, dat is dus precies wat we heel actief proberen te voorkomen. Het gevaar van een vakantie als deze, waarbij je dwars door een land reist en probeert de leukste plaatsen van het land te bezoeken, is dat je gaat lopen jagen. Jagen op alles wat je in een reisgids hebt gezien, op alles wat je leuk lijkt. En het klinkt misschien zo logisch, maar het gaat je niet lukken. Het gaat je niet lukken om alles te zien, en alles te bezoeken wat je leuk lijkt. Ierland heeft te veel leuke plaatsen, en te veel mooie natuur om het allemaal te bezoeken.
Omdat we zo veel nachten weer ergens anders slapen, en voor je het weet, weer de plek bent vergeten, hebben we er inmiddels een goede traditie van gemaakt om van al onze overnachtingsplekken een foto te maken. Zo werden we eergisteren opnieuw weer zo hartelijk ontvangen. Nadat we de Cliffs of Moher hadden bezocht (ernstig toeristisch, maar ook ernstig mooi) reden we uiteindelijk door naar Loop Head.
Omdat Loop Head op een uiterst puntje ligt (een pub in de buurt zegt de pub te zijn die het dichtst bij New York ligt), komen er zo te zien niet heel veel toeristen. Dat is prima, want daardoor heb je de omgeving voor jezelf, maar helemaal terecht is dat niet. Op het puntje van Loop Head heb je namelijk echt het gevoel aan het einde van de wereld te staan. Daar stond gisteren vervolgens nog eens een straffe wind bij, en een klein beetje Ierse regen. Je kan je wellicht voorstellen hoe we ons ongeveer voelde.
Eigenlijk hadden we gepland staan om die middag niet naar Loop Head te gaan, maar mee te varen met de Dolphins Watch in Carrigaholt. Echter voer deze niet uit in verband met het zware weer. Op dat moment ontstond voor ons dus een typisch moment waarop we heel bewust kozen om niet te haasten. Je kan namelijk zeggen, pech gehad, we houden vast aan ons reisschema, en trekken door naar de volgende plaats op onze route. Echter wilde we allebei toch wel echt heel graag op dolfijnensafari. En dus besloten we om in de omgeving te blijven hangen, en de volgende dag mee te varen.
Op zoek naar een Bed & Breakfast (wat niet meer voorstelt als het volgen van de bordjes, en de eerste de beste die je tegenkomt daar bel je aan) kwamen we dus uiteindelijk aan bij een meer dan hartelijk ontvangst. Als dan vervolgens het huis zelf ook nog eens fantastisch is, dan kan je je weinig beters meer wensen.
De weersvoorspellingen voor gisteren waren voor Ierse begrippen best prima. Nou zijn we er inmiddels achter dat de Ieren niet al te positief denken over hun eigen weer, en behoorlijk paranoia met regen kunnen omgaan. Bij de eerste de beste spetter worden de paraplu's te voorschijn gehaald, terwijl de meeste buien eigenlijk in no-time voorbij zijn.
Maar omdat het weer niet al te goed zou zijn, kregen we van onze gastvrouw direct een regenjas mee voor op zee. Ze woonde maar 1km van het vertrekpunt van onze dolfijnentocht af, dus als we terug waren, dan konden we de jas gewoon terughangen. Geen probleem.
En dat is misschien wel een heel typerende ervaring voor de hartelijkheid die we hier aantreffen. Bijna alles gaat hier op goed vertrouwen. Bij geen enkele B&B hoef je te vertellen wie je bent, je in te schrijven of je te legitimeren. In de pub betaal je ook nooit direct als je je drankjes besteld. Hoe druk het dan ook is in de pub. Het vertrouwen is er dat jij je drankjes komt betalen.
Al dekte één pub zich wel in door de volgende uitspraak op de muur: If you are drinking to forget, please pay in advance.
 | 1/119 |  |
